نام محصول : کتاب استاد نادان
پنج درس در باب رهایی فکر
نویسنده : ژاک رانسیر
مترجم : آرام قریب
کتاب استاد نادان: پنج درس در رهایی فکری، کتابی است که در سال ۱۹۸۷ توسط فیلسوف ژاک رانسیر در مورد نقش معلم و فرد در جهت رهایی فردی نوشته شده است.
رانسیر از مثال ژوزف ژاکوتو، معلم فرانسوی در اواخر قرن هجدهم که در بلژیک بدون دانش زبانشان (فلاندری) تدریس می کرد، برای توضیح نقش رهایی پس از مارکسیسم استفاده می کند.
فلسفه رانسیر شیوه نگارش او را نشان می دهد. رانسیر داستان معلم فرانسوی قرن ۱۸ ژوزف ژاکوتو را بدون تفسیر صریح بیان می کند.
مترجم کریستین راس کتاب را به عنوان یکی از سبک های آرشیوی-روایی و جدلی رانسیر می داند.
او معتقد است که این کتاب ممکن است یک جدل طنزآمیز علیه جامعهشناسی مدرن باشد که به طور خاص جامعهشناسان پیر بوردیو، معلم رانسیر، لوئیس آلتوسر، و ژان کلود میلنر را هدف قرار میدهد.
انتخاب رانسیر برای نوشتن کتاب بهعنوان داستان نشاندهنده رد توضیح، آموزش و نوشتن است که نابرابری فکری بین نویسنده و خواننده را فرض میکند . مترجم کریستن راس می نویسد: «خود عمل داستان سرایی، عملی که در مخاطب خود به جای نابرابری دانش، برابری هوش را فرض می کند، برابری را مطرح می کند، همانطور که عمل توضیحی نابرابری را مطرح می کند» .
ژاک رانسیر (Jacques Rancière) (۱۹۴۰-) فیلسوف فرانسوی، استاد فلسفه در مدرسهٔ دانش آموختگان اروپا در ساس فی و استاد بازنشستهٔ فلسفه در دانشگاه پاریس (سن دُنی) است.
نام وی پس از همکاری در نگارش مشترک خوانش کاپیتال (۱۹۶۸) به همراه فیلسوف مارکسیست ساختارگرا، لوئی آلتوسر بر سر زبانها افتاد. رانسیر در صفحاتی از مقالهٔ اول کتاب آزادسازی تماشاگر که عنوان کتاب هم هست، به زندگی خود و نسل خود اشاره میکند که در آن از یک سو باید به مبارزهٔ اجتماعی و چالشهای طبقاتی و کمک به کارگران میپرداخت و از سوی دیگر به عنوان یک محقق و استاد خود را جدا از این طبقه باز میشناخت.
وی در این مرحله با خواندن متون تاریخی و خاطرات دو کارگر که روز فراغتشان را به نوعی به شهود و تحقیق روشنفکرانه میگذرانند برمیخورد که در او تأثیر عمیقی میگذارد:
از این پس او باور دارد که کارگر با محقق یا مشاهدهگر تفاوتی ندارد و تنها کاری که باید کرد این است که او را از این جایگاه و پیشفرضهایی که او را در مقام ناآگاه مطلق قرار میدهد خارج کرد.
