نام محصول : کتاب خاطرات پزشک مخصوص صدام
نویسنده : علا بشیر
مترجم : احسان بالانی

صدام حسین عبدالمجید تکریتی پس از کودتای ۱۹۶۸ که منجر به دست گرفتن قدرت توسط حزب بعث عراق شد تا سال ۱۳۸۲ هجری شمسی که با حمله آمریکا و متحدانش از قدرت به زیر کشیده شد، یکی از مخوفترین دیکتاتوریهای خاورمیانه را در عراق تشکیل داده بود.
صدام حسین عبدالمجید تکریتی پس از کودتای ۱۹۶۸ که منجر به دست گرفتن قدرت توسط حزب بعث عراق شد صدام که میتوان او را رئیس جمهور مادامالعمر و ابدی عراق دانست، توانست با شخصیت کاریزماتیک خود، جایگاهی در میان ملت عراق بیابد.
هر جنبشی که از دید صدام خطرآفرین بود، مخصوصا جنبشهای دینی و قومیتی یا دارای انگیزههای خودمختاری، مجالی برای عرض اندام نمییافت و فورا سرکوب میشد اما پس از جنگ خلیج فارس بود که صدام مطرود و منفور جامعه بینالملل و ایالات متحده آمریکا شد و پروژه آغاز به زیر کشیده شدن او از قدرت آغازیدن گرفت.
بخشی از کتاب
از شدت سرما یخ زده بـودم و سـاعت و حلقـه ازدواجـم را از دسـتم درآوردم و جیبهایم را نیز خالی کردم؛ حتـی دسـتمالم در یـک کیـسه پلاسـتیکی کنـار بقیـه وسایلم قرار داده شد تا اینکه بتوانم پا به دفتر ریاست جمهوری بگذارم.
در سـاخت دکوراسیون داخلی به هیچ وجه افراط نشده بود.
یک فرش بزرگ و نفیس ایرانی کـف زمین را مزین کرده بود.
اما تصویر یکی از دفترها کاملا هوشمندانه بود. بـه سـادگی زیبایی را می دشد دی .
دو مبل راحتی صورتی رنگ با پس زمینهی سفید در هر طـرف اتاق قرار گرفته بود و پرده دها نیز بنفش کمرنگ بودن .
درگوشهی اتاق، پـرچم عـراق در سمت راست میز قرار داشت. روی دیوار دو تابلو بود که بـه آیـاتی از قـرآن کـریم مزین شده بود.
روی یکی از تابلوها این آیه نوشته شده بود،«اگر ما این قرآن عظیم الـشأن را بـه جای دل میهای خلق بر کوه نازل کردیم مشاهده میکردی که کوه از ترس وعظمت خدا خاشع و ذلیل و متلاشی میگـشت .» (سـوره ۵۱، آیـه ۲۵) جملـه ای کـه روی تابلوی دوم نوشته شده بود مانند یک هشدار به نظر رسید، «اما مـا حقیقـت را در برابر دروغ قرار دادیم و آن باعث سرشکستگی نمیشود و تو برای چیز ناروایی که بـه دیگری نسبت دادهای بازخواست خواهی شد.» ( سوره۲۱ ،آیه ۱۱۸) رئیس جمهور پشت میز کارش نشسته بود. میز مرتب و پر از پرونده بود.
گـویی شامل آخرین اطلاعات راجع به من و بیمارستان بود.
یک جامهری که از عاج ساخته شده بود و یک جاسیگاری نقرهای روی میز قرارگرفته بود. تلفن سیاه رنگی نیز روی میز قرار داشت.
رئیس جمهورغرق در مطالعه یک کتاب بود و خطاب به من گفت: «بنشین و یک لحظه صبر کن. این کتابی که میخوانم بسیار هیجانانگیـز و جالـب است.
پایاننامهای راجع به نوری الـسید مـیباشـد. داشـتم آن را تأییـد مـیکـردم و میخواهم فصل را به اتمام برسانم.»
علا بشیر نقاش، مجسمهساز و جراح پلاستیک عراقی است که نمایشگاههای گستردهای را به نمایش گذاشته است و به خاطر نمایشهایش از وضعیت انسانی مورد توجه قرار گرفته است.
آثار هنری او در چندین نمایشگاه بین المللی در فرانسه (پاریس، کاگن سور-مر)، بریتانیا (لندن)، ایرلند (دوبلین)، اتریش (وین)، آلمان (بن)، یوگسلاوی به نمایش درآمده است.
(بلگراد)، ایتالیا (رم)، روسیه (مسکو)، قطر (دوحه)، مراکش (رباط)، لیبی (طرابلس)، هند (دهلی نو)، تونس (تونس)، مصر (قاهره)، ایالات متحده (جدید) یورک، تور آمریکایی ۱۹۷۶، عراق (بغداد) و در حال حاضر در موزه هنر ویژنی آمریکا در بالتیمور-ایالات متحده آمریکا. علا بشیر جوایز ملی و بینالمللی بسیاری از جمله مدال طلا در نمایشگاه بینالملل بغداد در سال ۱۹۸۸، جایزه دوم در نمایشگاه بینالمللی پوستر پاریس در سال ۱۹۸۳ و بالاترین جایزه دولتی عراق برای هنرهای زیبا در سال ۲۰۰۳ را به دست آورد.
بشیر دو بنای تاریخی مهم را در بغداد طراحی کرد: “اتحاد”، مجسمه ای (۷۳ فوت ارتفاع، ساخته شده از سنگ، وزن ۹۷۰ تن)، که عشق بین زن و مرد را به تصویر می کشد. این بنای تاریخی توسط مقامات عراقی در فوریه ۲۰۱۰ ویران شد. دیگری “فریاد” است، مجسمه ای (به ارتفاع ۲۷ فوت، ساخته شده از برنز) که تراژدی پناهگاه عامیریه را نشان می دهد، جایی که ۴۰۰ زن و کودک در حمله هوایی کشته شدند. در فوریه ۱۹۹۱ در طول جنگ اول خلیج فارس – این بنای تاریخی در نزدیکی پناهگاه قرار دارد.























