[ad_1]

I hope no one goes to jail for protesting
ورق بزنید Sheet
اثر جاودانه در زندان قصر تهران نوشته است(سال1317)
🔴👈کتاب را با صدای زیبای بشنوید در برنامه

مرحوم بزرگ علوی درباره چگونه نوشتن کتاب می‌گوید:
یادداشتهایی که اغلب آنها روی ورق‌پاره، روی کاغذ قند، کاغذ سیگار اشنو و یا پاکتهایی که در آن برای ما میوه و شیرینی می آوردند، نوشته شده است، و این کار بدون مخاطره نبوده است. در زندان اگر مداد و پاره کاغذی، مامورین زندان در دست ما می‌دیدند جنایت بزرگی بشمار می رفت. امان از آن وقت که اولیای زندان پی می‌بردند که کسی یادداشتهایی برای تشریح اوضاع ایران تهیه می‌کند. خانباباخان اسعد در زندان به سخت‌ترین و وقیح‌ترین وجهی مُرد، فقط برای آنکه یادداشت‌های او به دست مامورین افتاد، محمدفرخی‌یزدی به دست جنایتکارانی بی‌شرم و رو کشته شد، فقط برای آنکه می‌گفت و با اشعارش اوضاع ایران و استبداد سیاه را برای نسلهای آینده به یادگار می‌گذاشت. من با علم به این مخاطرات یادداشت می کردم. چون ایمان قطعی داشتم نسلهای آینده لازم است بدانند که در دوره ی سیاه با جوانان باغیرت و آزادیخواهان ایران چه معاملاتی می کردند.. بزرگترین دلخوشی من این بود که بالاخره وقایع یادداشت شده و ورق پاره ها ی زندان روزی به دست ملت ایران خواهد افتاد
صفحات دیگر پست را ببینید
در فصل عفو عمومی ، راوی داستان در نامه‌ای به همسرش می‌نویسد:
هیچ کس نمی‌کند که واقعا مستحق این حبس‌های شدید بوده است؛مقصرترین عده ما آنهایی هستندکه کتاب خوانده‌اند در این کتاب ها افکاری گفته شده که با منافع طبقه حاکم ایران تباین دارد؛در این کتاب‌ها از  در مقابل صحبت شده از ، و بالاخره از آزادی طبقه ای در مقابل طبقه دیگر به این جرم من باید ۱۰ سال در زندان بمانم و بالاخره هم بمیرم.
“باید زنم دربه در شود، باید کسانم جرات نکنند به دیدن من بیایند باید مخالفان ما پولدار و متمول شوند و بچاپند و بعد روز مبادا فرار کنند.” یادش‌گرامی

حدومرز تو حد فهم توست. هر روز کنیم.

[ad_2]

Source