این کتاب یکی از سفرنامه‌ها با محوریت مطرح کردن وضعیت اجتماعی زنان به‌ویژه زنان مسلمان در کشور هند است. در آن زمان جریانات ضد اسلامی در این کشور فعالیت‌های گسترده‌ای داشتند که این مسئله از دید نویسنده دور نمانده است. به سوی مردمی که نخست‌وزیری یک زن را پذیرفته‌اند، دختری از طبقه برهمنان، زنان «نجس» عملگی می‌کنند، فرار از جشن زنان «شوکت مکان» عناوین اصلی این کتاب را شکل می‌دهند.

در هند رسم است که زن به هنگام ازدواج باید پول نقد،طلا ،املاک غیر منقول و لوازم زندگی به مرد تقدیم کند تا بتواند ازدواج کند.تازه پس از عروسی هم اگر مرد از میزان جهیزیه زن راضی نباشد او را به بهانه های مختلف تهدید به طلاق می کند تا از او پول بیشتری بگیرد و در بسیاری مواقع مرد با همکاری خانواده خودش زن را به گناه کم بودن جهیزیه آتش میزند و می گوید خودکشی کرده است.در این شرایط هم دولت و هم مردم می دانند که به قتل رسیده اما عرف جامعه چنین است.