نام محصول : کتاب درباره تعلیم و تربیت در ایران
نویسنده : رضا داوری اردکانی
تعلیم و تربیت، یکی از نهادهای اجتماعی است که با تحولات اجتماعی، علمی، سیاسی و فرهنگی در ارتباط است.
به عبارت دیگر، چند و چون کارکرد نظام های تربیتی هر جامعه یی، به چند و چون و کارکرد تحولات پیرامونی بسته گی دارد.
امروزه، تعلیم و تربیت، با مجموعه ای از تحولات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جهانی رو به روست که به گونه ای گریز ناپذیر باید خود را با آن تحولات هم آهنگ نماید.
با توجه به بروز تحولاتی در گستره ی ارتباطات و اطلاعات، و در نتیجه، پیدایش نظریه هایی چون پست مدرنیسم، فمنیسم، کثرت گرایی، جهانی شدن و …
طبیعی است که نظام های تربیتی باید موضع و جایگاه خود را در برابر تحولات و نظریه های یاد شده روشن کنند.
یکی از نظریه های مهم در گستره ی تعلیم و تربیت، نظریه ی کثرت گرایی فرهنگی است که البته پی آمدهایی برای مسئله ی هویت داشته است.
درباره ی تعلیم و تربیت در ایران شامل یک مقدمه و شش نوشتار با عناوین «انقلاب در آموزش و پرورش»، «آموزش و فرهنگ»، «آسیب شناسی تربیت دینی»، «فرهنگ و تعلیم و تربیت»،«مصاحبه ای درباره ی آموزش و پرورش» و «فلسفه و تربیت» است.
رضا داوری اردکانی (زادهٔ ۱۵ خرداد ۱۳۱۲ در اردکان)، فیلسوف و متفکر ایرانی و استاد بازنشستهٔ گروه فلسفهٔ دانشگاه تهران است.
داوری اردکانی از بدو تأسیس فرهنگستان علوم (۱۳۶۸) عضو پیوستهٔ فرهنگستان علوم است و از سال ۱۳۷۷، ریاست این فرهنگستان را بر عهده دارد.
او از چهرههای شاخص در حوزهٔ نظریهپردازی فرهنگی و اندیشهٔ فلسفی بهشمار میآید.
او همچنین عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای عالی علمی مرکز دائرهالمعارف بزرگ اسلامی است.
داوری اردکانی همچنین از اعضای هیئت مؤسس انجمن فلسفه میانفرهنگی ایران است و در حال حاضر یکی از اعضای هیئت مدیرهٔ این انجمن نیز میباشد.
او از چهرههای ماندگار جمهوری اسلامی است.
او از متفکران بحثبرانگیز سالهای پس از انقلاب اسلامی ایران بودهاست و گاه به عنوان «فیلسوف جمهوری اسلامی» از او یاد میشود.
او یک طرف جدال معروف هایدگری-پوپری در ایران دهه ۷۰ بود چنانکه پوپریهایی چون عبدالکریم سروش او را به دشمنی با آزادی و دفاع از خشونت متهم میکردند در حالی که او با رد این اتهامات پوپر را اندیشمند بزرگی نمیدانست و پوپریها را به دلیل ترویج اندیشههای لیبرالی در ضدیت با انقلاب اسلامی سرزنش میکرد.
