نام محصول : کتاب عشق پور شور شهریار و پری
نویسنده : بهروز ثروتیان
سید محمدحسین بهجت تبریزی در سال ۱۳۰۳ خورشیدی در حالی که ۱۹ سال از عمرش می گذشت، وارد مدرسه طب دارالفنون شد.
این دانشجوی جوان در همان آغاز تحصیل طب، با دیدن دختری زیباروی به نام «ثریا» دل به او بست و ثریا نیز دل به دانشجوی جوان تبریزی سپرد.
این عشق، یک امر طبیعی است و حیرت آور نیست.
اما این مطلب حیرت آور است که این دانشجوی جوان و پرشور تصمیم گرفت تا ثریا را پری بنامد تا آن جا که می توانست نام او را بر زبان نمی آورد.
این نام گذاری افزون بر زیبایی لفظ پری از آن جا سرچشمه می گرفت که پری در ادب فارسی و افسانه های آذری از معنای گسترده و سرشار از زیبایی و افسون کاری ها برخوردار است.
پری در لغت، ترجمه ای از واژه جن عربی است که برخلاف فرشتگان، زاد و ولد دارند و در زبان فارسی، زنان ایشان را به خاطر زیبایی بی حد و اندازه، پری می نامند.
در کتاب حاضر سروده هایی از شهریار بررسی شده است؛ سروده هایی که در دوره های وصال و هجران عشق به پری و با یاد پری سروده شده است.
بهروز ثروتیان در روز یکشنبه، ۱۱ مهرماه ۱۳۱۶، در میاندوآب متولد شد. در سال ۱۳۵۴ نیز دکتری ادبیات فارسی را از دانشگاه تهران گرفت.
ثروتیان تا زمان فوت به تصحیح غزلیات حافظ و کار بر روی تفسیر صفیعلیشاه مشغول بود و آثار بسیارِ دیگری نیز برجای گذاشت.
ثروتیان، باآنکه پیش از اینها فعالیت خود را از محافل فرهنگی آغاز کرده بود، اما نخستین کتابش با عنوان بررسی فر در شاهنامهٔ فردوسی در ۱۳۵۰ منتشر شده بود و چاپ نخست آن را انتشارات مؤسسهٔ تاریخ و فرهنگ ایران در سال ۱۳۵۰ منتشر کرد.
تحقیقات او عموماً در حوزهٔ نظامیشناسی منتشر شدهاست.
